Estland-Letland Saarema-Ventspils

Ventspils, de belangrijkste havenstad voor Letland. Lees de Wiki en je ziet wat het hebben van een ijsvrije haven met je stad doet. Ventpils is een Hanzestad en dat is dan ook een van de redenen om het te bezoeken. De tocht zo'n 66 mijl is 75% op de motor en de laatst 3 uurtjes zeilen we al  vlinderend, heerlijk naar deze stad. Aankomst om 20.00 in een bijzondere vissers/werkhaven, we zijn het 10e jacht. Er liggen 5, later blijkt 6 nationaliteiten, we liggen nl. naast een Ier uit Gaybay, dat is aan de westkant van Ierland (wel echt eindje sturen) met zijn Dehler 39. Het schip ligt thuis aan de moorings, echter hier vloekt hij over het 'voor aan de wal' en achter aan de mooring, heeft hij ook mastworp in......Hij snapt echt niet dat voor ons een mooring (voor aan een boei aanleggen) of achter aan een boei voor ons allebei drama is :). Morgen wil hij de lijn met een dinghy losmaken...  Met Dianne overlegt hij zenuwachtig het wegvaren, 0600! Hij is bang tegen ons aan te vallen als het waait, dus ik geef hem 1 extra grote bal om dat te doen, jawel met brede grijns. Ook bied ik aan om op te staan en te helpen, zo gezegd zo gedaan.....doch hij is al los!!! De  havenmeester was opgestaan en had geholpen, hoever kan betrokkenheid gaan dan wel het serieus nemen van je vak, chapeau!

Onze aanleg manoeuvre met 'andere' mooringhaak (RVS Haak van 1 meter met oog aan de ene kant en haak aan de andere) ging vlekkeloos en we genieten van deze haven, gewoon Top. Alles wat je kunt wensen is er water, stroom, douche, wasmachine, fietsen huur (5,-/dag) en een soort van 'drank/eet tentje'. Ventspils verdient het om vaker aangelopen te worden, aanloop is very easy. (Noot Dianne: Top is wel een beetje overdreven; het is een industriële haven, maar met een fiets ben je zo in de mooie stad/bij een supermarkt). Op 200 meter van de haven begint het strand, breed en vol met omkleedhokjes en her en der een strandtent, super om te zijn. Morgen gaan we hardlopen over het strand, 's avonds zitten we tot laat met biertje de sunset te beoordelen. Deze sunset (ik zie er minder dan Dianne met haar wachten) is prachtig zeer fraaie kleuren, begrijp nu ook sommige aquarel schilderijen. Vanuit de haven is er een pad door/langs de kust door een prachtig natuurgebied, schitterend fietsen, wij zijn een uurtje rond gefietst en hebben genoten van de omgeving. We kwamen langs een grote natuurcamping met lang klein dieselspoor, een groot waterparadijs en zo meer vertier. Alles schoon en zeer fraai aangelegd, een lust voor het oog en om er te mogen vertoeven. En als we even staan te kijken waar we zijn stopt er een scooter met een jonge vent die vraagt of hij ons kan helpen...

De dag beginnen we met een kop koffie en rit op de fiets naar de stad, zo'n 3 km verder. (We wisselen snel de fiets, die van mij is beter voor vrouwenbillen, ik had nummer 20). Om de economie te steunen huren we fietsen en zien onderweg al de bekende parken/bloemen. Opvallend zijn de vele koeien in alle soorten en maten en met diverse thema's; ik app Ron er ook een door, het politie-koetje. Vandaag hebben we als doel om allebei de kapper te bezoeken. We lopen tegen een kapsalon aan die er hip uitziet. D kan geknipt worden maar ze doen geen heren. Ondertussen wordt er wat gebeld en vanmiddag om 15.00 uur kan Robert hier ook geknipt worden. Superaardig. Op mijn IPhone zoek ik op wat 'uitdunnen' is en zo maak ik duidelijk wat er moet gebeuren. Een dame spreekt een beetje Engels de anderen Russisch. Wassen, knippen, föhnen, en wax voor 10 euro! Zo goedkoop ben ik de laatste 25 jaar niet geknipt! 

We verkennen Ventspils verder, een mooi Raadhuisplein, Lutherse kerk, een markt met markthal. Het ziet er allemaal prachtig en verzorgd uit en sommige stukken zijn zelfs weer hypermodern. Na een lunch bij het Raadhuis (Ned. Prijs..) mag Robert. Er staat een stevige dame voor hem klaar die hem onderhanden neemt. De tondeuse gaat lekker z'n gang en R heeft nu een mooi Lets achterhoofd! In de kapsalon zit ook een nagelstudio dus terwijl ik zit te wachten laat ik even mijn nagels doen, duurt een stuk langer dan R's haar! Met frisse hoofden en prachtige nagels zoeken we de fiets weer en fietsen langs de prachtige promenade, de burcht en andere bezienswaardigheden richting de haven. 

Onderweg doen we vlakbij de haven nog een supermarktje aan maar de keuze daar is dramatisch. Dus R afgezet bij de boot: hij wil poetsen en dat moet je natuurlijk nooit tegenhouden en ik op de fiets terug naar de stad naar de 'Rimi' hypermarkt. Zo lekker om te winkelen in zo'n mega supermarkt waar ze allemaal lekkere dingen hebben na de vaak zeer eenvoudige (super)marktjes. Het vertaalappje komt goed van pas, had bijna weer crème in plaats van yoghurt, ander vlees dan ik wilde etc. Terug met een volle tas met lekkere dingen. Op een zeer schone boot (volledig afgespoten/gesopt) borrelen we in de kuip... Vanavond maar 2 schepen extra in de haven een Deen en een Fransman, jawel weer meer internationale gasten. 

Na een heerlijke maaltijd kip (lekker gekruid), Bimi, en gekookte aardappeltjes met mosterd en onze inmiddels favoriete yoghurt (crème brulee/perzik). We genoten beide van dit lekkere eten. Hierna aan het bloggen en toen nog een uurtje fietsen en genieten op het strand. 

Ventspils met recht een fijne stad en verblijfsgelegenheid. En ook leuk dat Meinders weer een mooie CFO job heeft! 

 

   

 

   
 

Vastgoed-oriëntatie-reis

Tja, een van de irritante trekjes van mij is "makelaars/pandjes" kijken en wat 't kost.......da's hier leuk en interessant omdat ik deze 3 Baltische staten zie als 'in ontwikkeling'. Vandaar een blog even gewijd aan deze 'afwijking', of interessegebied. In Nederland is een pandje van 140k nu echt 200k waard, de rente maakt de woonlasten nihil.......maar eens zal het verkocht moeten worden voor een 'normale' prijs en dan tik je echt het verlies in eigen portemonnee  af.... een kwestie van tijd!

Maar hier is 't anders, de overheid besteedt gemiddeld gezien, met of zonder subsidie, veel aan infrastructuur. De wegen op het eiland Saarema (Estland ) waren van hoog nivo, hier in Ventspils (Letland) zien de straten er strak uit, zo ook het straatmeubilair. In Ventspils is ook de uitbundige bloemenzee, zonder onkruid er tussen en geen beregeningsinstallatie een lust voor het oog evenals de vele parken met fonteinen. In de gesprekjes van Dianne en mij, zouden wij ook eerst infra aanpakken en dan de publieke werken en hopen dat de bevolking hiermee een zetje krijgt. Op de foto's zien jullie winkelstraten met prachtige parken en troosteloze winkels, winkelpuien en gevels. Bijzonder hoe lastig dit fenomeen is om op niveau te krijgen. 

Vandaag hebben we een kappertje gescoord, omzet 2 keer wassen/knippen/föhnen/was + 1 maal nagels (50 minuten bezig) = 30,-, en 2 andere klanten gezien op 4 man personeel, echter in een hip zaakje. Hier zijn bijna geen kappers, ook dit is volgens ons echt luxe om naar een kapper te gaan of nagelstudio. Dit in tegenstelling tot bv Engeland, hoe meer nagelstudio's hoe slechter de economie in het dorp. In NL zijn er zelfs in Ravenstein 4 kapperszaken. Zo zie je dat de economie zich bijzonder ontwikkelt, interessant. 

We liggen in een haven die volgens een collega Breehornvaarder 3 jaar geleden shit was, nu is er een steiger, stroom, water, een leuke bar met restaurant,   huurfietsen en een redelijk toiletgebouw. Kortom, er wordt geïnvesteerd. Zo ook het terrein eromheen, ik kan genieten van vissersschepen en een werf......voor `Dianne is dat maar zozo. Toch kijken we naar bv Scheveningen dat nadert zo na zo'n 30 jaar van verbouw/bouw een niveau van prachtig havengebied met dito jachthaven. Het heeft tijd nodig.

Huizen, veel is er op te knappen. All woont men hier volgens ons in diverse types van 'verzamel' huizen/appartementen gebouwen. De voordeur is altijd vreselijk, zo ook de entree. Later deze weken zal ik misschien eens de brutaliteit hebben om binnen te fotograferen, echter het is gribus...... In Riga zijn wij gaan hardlopen door een wijk waar Dianne graag snel uit wou, een wijk die laat zien hoe het er vaak nog bij staat in stukken waar minder toeristen komen, vandaar dat iedereen als lezer van het blog deze landen moet bezoeken dan wel er zaken van kopen. 

Kijk op de foto's naar de daken, metselwerk en de balkons. Je ziet ook dat stukadoren en schilderen de panden geweldig kan verfrissen. Een 45-60 m2 flatje kosten bv in RIGA tussen de 36-45.000,= bij ons een factor 3. Ons is nog niet bekend of het huur/eigendom is maar daar komen we nog achter. De renovatie is veelal met kunststof kozijnen en de daken daar worden gewoon stalen golfplaten opgelegd ipv 'asbest'. Een pannendak is hier uitzondering, veel daken zijn van plaatstaal in Haapsalu en Riga. Hier in Ventspils is alles hier  weer golfplaten. Als je een villawijkje hebt, zijn de golfplaten vervangen door stalen-dakpanplaten. Goten zijn er sporadisch en de afvoer is creatief aangelegd . Hout is goedkoop, kijkend naar het gegeven dat ieder huis een hek heeft van verticale planken, geschilderd......

 

Bijschrift toevoegen

Gestucte/geschilderde flats en de Ventspilse bloemen..

  

..

Op   

Ruhnu-Kuresaare op Saaremaa

Ruhnu, 0800 vertrek, velen zijn ons al voorgegaan Wij willen niet voor 0800 weg als t niet hoeft, bij Finnen is dit duidelijk anders. We gaan om de westkant van ``Ruhnu`' `noordwaarts, een tocht zonder wind.....we spelen wat met grootzeil/code-0 en de windvaan, toch blijkt de toch voor zo'n 60% op de motor te moeten. Hiermee gaat het gezegde weer op: als je als zeiler ergens wilt komen dan is de motor 50% van de tijd nodig, eens. Zeilen is bij ons belangrijk, doch doelen halen en het reizen met de boot is key.

We lopen Kuresaare aan door een zeer smalle geul van zo'n 4 km, duidelijk uitgebaggerd voor jachten. Bij aankomst staat de havenmeester ons op te wachten en mogen we eerst diesel tanken. Hierna onze eerste actie op de hekboei, verloopt professioneel. De havenmeester is bekend om zijn vriendelijke blik en hulpvaardigheid. We huren voor de volgende dag 11.00 een auto en gaan wandelend het stadje verkennen, gezellig en mooi centrum waar je veel gerestaureerde authentieke huizen tegenkomt. We hadden al gelezen dat er elk jaar een vermaard operafestival is in het fort en dat blijkt net net nu te zijn! We lopen het fort op en kunnen nog net 2 tickets voor de Opera van morgen, mogen kiezen tussen 90-130 euro per kaartje. Wij als Opera kenners kiezen voor 90-; bril op dan kunnen we het zien en natuurlijk horen. Het is een gala avond, maar Dianne vraagt naar de dresscode en een korte jurk en pak is ook prima. Hierna belanden we op een terras, waar we ons te goed doen aan een glaasje met kaasplankje, wat is het leven toch goed :). 

De apotheek was open waar we gelukkig voor mij anti-mug `voor de prik en erna' konden kopen, ik heb een aantal prikjes van mijn vrinden.....het jeukt!! Terug op de boot besluiten we om ons te trakteren op een heus dinertje bij de lokale Italiaan, lekker en gezellig tentje waar we een kleine salade en jawel een kleine pizza bestellen. Qua pizza's kan men nog iets leren, al is hier een pannenkoek met pizza ingrediënten wellicht beter, iets wat de lokale bevolking veel neemt. 

De haven heeft alle faciliteiten en is dan ook top ingericht op passanten, water, stroom, diesel, wc, douches, sauna, restaurant alles wat je bedenken kunt.  Er ligt 1 Nederlandse Victoire 822 voor ons, helaas treffen we geen bemanning in ons verblijf op Kuresaare, de zon staat tot laat in de kuip waar we volop van genieten.

Kuresaare, een dagje eiland. Via FB kreeg ik al een hint op het huren van een auto, dank Jan Willem. We rennen vanochtend met veel DEET op richting Roomassaare (de andere jachthaven bij Kuresaare.. Helaas is het verder dan we dachten en draaien om bij het vliegveld, leuke tocht door natuur en een mooie buitenwijk. 8,5 kilometer in de benen en ook nog een brood gescoord, top start van de dag. Kuresaare is duidelijk een populaire stad onder de rijkere Esten. We lopen langs supermoderne, grote huizen die je zo in een Nederland zou kunnen tegenkomen. Ook de auto's zijn daarnaar. 

Om 1100, gaan we met de auto (Nissan voor 40,-/dag) richting attracties. Doel is om de krater van een meteoor te bezoeken, duidelijk is dat we niet de enige zijn. Indrukwekkend is het gat van 110 meter dat ontstaat als er een kei van buiten de dampkring op je land terechtkomt, we lopen tot diep in de krater. Vanzelfsprekend is er "handcraft', is het kunst of huisvlijt.... hier zien we alleen gehaakte kleden, handschoenen etc. We kunnen er helaas niets vinden waar we de kids mee zouden verblijden. We blijven even op het terrein en vervolgen onze weg naar de Windmills, leuk om door het land te rijden wat overigens alleen maar bos is met af en toe een gehucht of huis. Is het mooi of is het saai, dat is aan de bezoeker. Wij vonden het mooi maar wel eentonig. De windmils vonden we en ook een windmill geïmporteerd vanuit Nederland, onze windmolens daar draait alleen de kop van en bij de Estlandse de gehele romp. De Nederlandse windmolen is krachtiger, ze werden gebruikt voor brood en men had ze gebouwd op een hogerpunt in het land wat in de bouw 1 etage scheelde. 

De lunch was een heerlijke pannenkoek met kopje thee, de sfeer van deze attractie 3,50 pp, was gezellig en ontspannen. Hierna was ons doel de noordpunt, hier komen we via een grindpad bij een 'verlaten' haven waar 1 vissersbootje ligt en een 'oudere' aan wal.... te vergaan. Het pad vervolgen we want er is een klif van z'on 21 meter hoog, en jawel als de weg stopt zijn we bij het klimpartij waar we rondlopen en genieten van de natuur en het uitzicht, omdat we voldoende water zien is het beklimmen van de uitkijktoren niet aan ons besteed. 

OM 1500 besluiten we voldoende toerist te zijn geweest en gaan richting stad om te chillen op de boot, om 2000 is het Opera. Na een bezoek aan een Maxi markt waar ook bier, wijn en water wordt gekocht (we hebben nu een auto) komen we op de boot en chillen tot etenstijd. Door de kostbare kaartjes eten we 'winterkost', wortelen met ui en aardappelen. Vlees is ivm de kosten achterwegen gelaten , hahahaha. (Je hebt hier niet zo veel keus  in groenten, maar wortelen kool en uien zijn overal.) Dus we eten wortels in allerlei variaties! Om 1915 laten we ons door de buren op de foto zetten en lopen opgedoft met meerdere boten naar de Opera in de burcht. In de burcht is een grote tent geplaatst met 2000 stoelen voor een 45 mensen tellend orkest en 40 man/vrouw tellend koor. Voor we binnengaan worden we ontvangen in een gave ruimte waar we met een glaasje wijn ons vergapen en verbazen over de kleding, heerlijk! De dames zijn er over het algemeen prachtig uit, veel in het lang, maar ook veel prachtige korte jurken. De schoenen krijgen over het algemeen minder aandacht (zelfs vaak sneakers onder een lange jurk en ik heb niet kunnen zien dat iemand schoenen wisselde!). We hebben geen smoking gezien, de heren vaak in een gewoon pak of erg gezochte combinaties. 

We zitten op rij 39, dat is 11 van boven waar we prachtig zicht hebben op het gehele gebeuren. We genieten van de entourage, de sfeer, muziek en zang. Top avond. Na afloop gaan we nog een biertje nemen in de pub waar we als laatste weggaan, er waren maar 5 gasten hoor, en besluiten ons 12,5 jarige trouwfeest toch te vieren. We appen de kids ivm safe the date, en krijgen per omgaande leuke en lieve berichten terug.

 

Prima karretje!

Krater, ontstaan door ingeslagen meteoriet

Attractie: windmolenparkje

 

 

Ook hier systeembouw..

 

Avondje uit in 'gala'.

 

Foto's Ruhnu

Even een bui onderweg

Haven Ruhnu

Vastgelopen jacht op de rotsen

  

Zicht uit de kuip..

 

RIGA -Ruhnu (pareltje in de Golf van Riga)

Tijd voor het verlaten van deze mooie stad, we hebben genoten van deze metropool en ook van de verhalen van Jan Brokken. De haven is een aanrader en zal komende jaren wel geupgrade worden, wellicht met Europees geld. De tocht van 7 mijl op de Daugava is heerlijk, motor loopt en varen door industrie is voor mij altijd een feest. Je ziet de scheepvaart, kolen worden geladen met 3 kranen met reuze scheppen verder op wordt een schip gelost met pallets "stuks". We varen vlak langs een schip van MSC en appen natuurlijk even een fotootje naar neef Caspar, altijd leuk! Hier is ook een 'container-terminal', daar snap ik nog steeds niets van als je ziet dat er gelost/geladen wellicht verplaatst wordt. Iets om eens op wiki op te zoeken.

Tijdens het varen ontbijten we en valt mij de kleur van het water op: bruin. Bij de monding van de Daugava  komen enkele schepen naast ons varen van de Baltic Regatta, snelle zeiltjes en allemaal 'haast'. Zo'n 2 ' uit de monding zie ik de zee van bruin naar 'blauwgrijs' verkleuren.......ahhhhh gewoon een vreselijk GORE rivier! Dan zie je dat zo'n land nog een slag te maken heeft qua 'westerse' mentaliteit, opruimen je zooi en niet lozen.

De tocht is zo'n 66 ', we kunnen regelmatig zeilen. De code-0 sleurt er regelmatig goed aan, ook begin ik met het secuur poetsen van het RVS aan het schip, iedere dag een uurtje in het kader van 'verkoopklaar' maken. ;). 

De luchten zijn prachtig, de foto's tonen een wolk waar veel geweld in lijkt te zitten, het 1e rif wordt gezet en we zien de regen over het water naar ons toekomen. Meer dan regen zit er niet in en een windvlaag na de wolk van 4 bft, gelukkig. De laatste 15' valt de wind weg en motoren we en lopen we de haven van Ruhnu binnen, we leggen op de laatste steiger aan en genieten direct van het uitzicht met zicht op de ingang van de haven en al het vertier op de kade.

Na watertanken (voor het eerst een beetje chloorachtig), gaan we wandelen en merken al gauw dat DEET nodig is. Wat een muggen!! Morgen een dagje eiland. Binnen 5 minuten nadat we binnen zijn hijst de havenmeester al de Nederlandse vlag voor ons...

We hebben een fantastisch plekje en verbazen ons over het saunaspektakel. In deze haven liggen vooral Finnen. En al die Finnen hebben standaard een badjas bij zich (hoe klein de boot ook is), een paar wollen dekens die ze in de kuip om zich een slaan zoals wij een vest aan doen en vaak een muts. Ook gaan vrijwel alle Finnen, en elk geval de mannen naar de sauna. In dit geval bevindt die zich bij het havengebouwtje waar wij op uitkijken en het is de hele avond een drukte van mannen (wel met een handdoekje om) die met een pot bier buiten zitten uit te zweten. En soms ook nog een duik in de haven nemen. Het sociale gebeuren speelt zich in en rond de sauna af.

Even later loopt het dorp uit.... wat nu? De veerboot komt aan (kleine boot die mensen overzet en de bevoorrading van het eiland verzorgt denken wij),ook wel een heel spektakel voordat alle bouwmaterialen en andere spullen zijn gelost. Kortom een heerlijk terras vanaf onze eigen boot!

Ruhnu 20 juli

We starten met een run door de bossen, paden en genieten van de werkelijk prachtige natuur. Het is hier enorm afwisselend, van verschillende soorten dennenbos, tot heideachtige stukken en heel bijzondere delen met een soort grijs, hard mos. En dat vaak met de zee op de achtergrond. Na zo'n 5 km vinden we de 'hoofdweg' en gaan via 'dorp' terug; 9 km! Ondanks alle Deet toch geprikt (stukje gemist?); het bloed druppelt zelfs uit de enkel van D...

Er is hier maar 1 geasfalteerde hoofdweg die van de ene naar de andere kant van het eiland loopt en verder zandpaden, soms wat verhard. Ruhnu heeft nu zo'n 125 inwoners en is zo'n 9 km lang. Het heeft wel wat van Fraser Island (Australie) waar we een aantal jaren geleden waren. De kerk ligt bijvoorbeeld aan een zandpad. We vinden het hier zo lekker dat we besluiten nog een nachtje te blijven. 

We klussen wat aan boord en draaien een paar wasjes. Nadat we administratie e.d. geregeld hebben huren we 2 bikes en karren naar de noordpunt van het eiland. Het fietsen gaat van asfalt over in paden en mul zand naar de kop van het eiland met zandstrand, jawel zo'n 50 vierkante meter wit zand......een familie geniet ervan. Dianne gaat nog even de enige winkel in  (een kamer met wat spullen op een tafel) in en na een 'horkerige' vraag "wat moet u hebben", Dianne's antwoord 'some fruit' (top) kochten we een paar stuks fruit van een tafeltje. Gein! Deze 'winkel was kennelijk maar 2 uur per dag open, maar ja, als je iemand voor het raam ziet zitten ga je toch aan de deur morrelen.....

De avond bracht veel vertier, vanuit de kuip met borrel zien we een 40 voeter met vol tuig aan de wind vastlopen........tja da's hard! Je hebt hier 'wandelende banken' , maar vooral veel rotsen die je niet ziet en soms maar 0,5 tot 1 meter onder water liggen.....Dus heel goed navigeren. 2 minuten voordat hij vastliep zeiden we nog tegen elkaar: ' die zal het hier wel kennen als je dit durft!' Een speedboot gaat helpen en na 45 minuten is het schip los. Met een lijn om de mast wordt het schip scheef getrokken en komt los. Iedereen eigenlijk HEEEEEEL nieuwsgierig naar de 'schade'. Het enige wat we zien is dat ze na 1 uur weer vertrekken en de wedstrijd verlaten, jammer! 

Treffend is dat in onze pilot van Vleut staat dat er op Ruhnu niets te beleven is maar toen hij er was er een schip op de rotsen liep..... kennelijk gebeurt dat vaker!

De haven loopt helemaal vol vanwege allemaal boten die meedoen aan de Baltic Regatta. Een gezellige drukte: bijna alleen maar mannen op de boten trouwens.

De  avondwandeling is kort ivm de drukte om onze hoofden, dit ondanks de DEET 50%...(nog uit Thailand..), lange broek, sokken, lange mouwen. We worden echt gek van de beesten... Tijd voor het uit lezen van mijn boek: "Een klein leven", een vreselijk aangrijpend en mooi boek! 

We skypen nog met Annick en genieten van al haar plannen en haar daadkracht, lekker als je weet dat je geslaagd bent en dan op vakantie kunt in je stage, gegund!!!! De avond meten we nog even afstanden tov de verwachte wind en besluiten naar het noordelijke eiland Saarema te varen en daar 1-2 dagen te vertoeven.

Riga 17 juli

Om 04.45 uur vertrekt Victor heel stilletjes uit de boot. We hadden een wekker gezet, maar die was niet nodig.... R en ik draaien ons weer om en slapen weer verder.

Ook in Riga moet een keer gelopen worden. Het valt deze ochtend zwaar; worden we gestraft voor het doorzakken vanwege met Victor (laatste avond) of is het de omgeving? Het rondje is niet top: 3 x hetzelfde rondje door een park en als we verder lopen komen we in het 'echte Riga'; dwz de oude systeembouw, hier is geen rijkdom, maar zie je de achterkant van de stad en D voelt zich gelijk ongemakkelijk en is blij dat ze er niet alleen loopt.

Terug op de boot is de wasmachine klaar..... snel een volgend wasje en maar hopen dat we het tussen de buien droog krijgen. 2 x gaat het dekbed van de lijn, maar uiteindelijk wordt het toch droog!

Het weer is dus erg wisselvallig en fris. Als we denken dat het wel even droog blijft pakken we de fiets en gaan op zoek naar de dichtstbijzijnde supermarkt die we op Google Maps hebben opgezocht. Echt super handig. Binnen 5 minuten staan we in een hele grote 'Rimi', met een assortiment en luxe dat we al weken niet meer hebben gezien. (Maw het lijkt wel een grote AH!). Dat is wel heel lekker dus we slaan even goed in; Victor heeft namelijk (met ons) een behoorlijk gat geslagen in onze snaai-voorraad:).

Na een stevige lunch op de boot pakken we de fiets en gaan weer op pad. Het plan is om de 'nieuwe wijk' per fiets te verkennen. We staan regelmatig stil bij prachtige Jugendstilhuizen. Ook wilden we kaartjes regelen voor de opera of een concert vanavond, maar helaas opera en concertgebouw alles heeft 'holiday'. In augustus zijn er wel weer voorstellingen, maar wij hebben pech. Dan maar even een koffietje. We hebben ons net geïnstalleerd als er een lekkere band begint te spelen, vervolgens komt de 'Copenhagen showband' weer aanlopen, dus we zitten weer 1e rang en overdekt. Dat is nog lekkerder als het enorm hard gaat regenen en deze keer houdt het aan. Onder de bomen blijft de band doorspelen en wij vermaken ons met mensen kijken en de muziek. 

Na verloop van tijd willen wij toch ook weer verder, scoren een paraplu en gaan vervolgens op zoek naar nieuwe hardloopschoenen voor D! Ook dat lukt in een groot overdekt prachtig gebouw met allemaal hippe zaken. Met de beste Nikes die er zijn volgens de mevrouw gaan wij er weer vandaar. Lekker op de fiets naar de boot waar we 's avonds voor het eerst deze vakantie een filmpje kijken.

 

  

RIGA

In een woord: Waanzinnig. Zo'n stad, zo'n allure. Het tweede Wenen noemen ze t wel: sfeer, ambiance kortom the place to be. We slenteren in lange broek en jas de stad in na een ochtend regen, zon/wolken, wasje aan de lijn.......genieten. Al lopend door de stad zijn wij aangekomen bij de markthallen, hier koopt zo'n 80% vd bevolking zijn de 80.000 - 100.000 mensen/dag hun inkopen. De opstallen dateren van 1930, binnen de hallen is het zeer gezellig je zou zeggen een grote pop-up store dan wel overdekte markt. Opvallend is de prijs van bv de aardbeien 2,5-3,5 E per kilo, naast de discussie over zwarte bessen en bosbessen...... genieten we van het gebeuren. Hierna lopen we onder het station naar de toren van de concertzaal/academisch onderwijs/'t postkantoor, ook wel de taart van Stalin! en zoeken de wijk van joodse 'houten' huizen, helaas 2 gevonden.....updaten die gidsen. Daarna wandelen we via een mooi gerestaureerd haventerrein met moderne uitspanningen naar de st Petruskerk, helaas dicht maar ernaast een geweldige lunchplek. Ieder van ons heeft zijn/haar beste lunch ever :) Volgens Robje geen 8/10 maar volgens DK en mij wel!

Na deze break gaat de toer door het centrum via wat mooie souvenirshops  naar de Wall: een huis/huizen van 230 meter lang aan de buitenzijde van de 'oude' stadsmuur 3 meter breed. We nemen een foto van de Nederlandse ambassade, dit ivm de Europese en Nederlandse vlag die er hangt (D apt deze even naar Maria Martens die zich er hoogstpersoonlijk hard voor gemaakt heeft dat NL ambassades zowel de NL als de EU vlag voeren, net als alle andere ambassades, maar dat is weer een ander verhaal).. Je hoort erbij of niet!!! Onder in de gewelven vinden we een hip koffie tentje en genieten van een bakje espresso! Ik (V) word regelmatig misbruikt om koffie te krijgen, dan komt Robje weer: "Ik hoor van Vic dat hij zin heeft in koffie, lijkt me een heel goed plan!" Daar zaten we weer ;)  Vic is klaar met de stad /ons en gaat naar de Zeerob. Dianne en R lopen nog door enkele prachtige wijken en genieten van de gebouwen, leuk is dat het 3e verhaal in het boek Baltische Zielen Jan Brokken deze stad en straten beschrijft, "druipende slagroom van de gebouwen", zo omschrijft de zoon van Michael Einstein (architect 1900) de walgelijke gebouwen van zijn vader. 

Na onze wandeling vinden wij een lounche bank bij het 'Terrase' aan de haven en gaan van borrel over in diner, Vic komt al naar 1 appje. De bediening van Marada is top, ze lijkt als.2 druppels op nicht Manon. We tonen haar een facebookfoto  van Manon.... ' that's me!'  was haar antwoord. Een avond met gouden randje. 

Momenteel lezen we "Een klein leven", "Het smelt", beide op aanraden van Els en "Baltische Zielen" van Jan Brokken verplichte kost als je deze landen bezoekt...  alle drie mooie aangrijpende boeken. Gelukkig hebben we ook een FD & krantje als we zin hebben in  'ontspanning' en de geschiedenis van deze roerige landen ons even teveel is geworden.

Victor heeft via 'Marada' een taxi geboekt; morgen om 05.00 uur wordt hij - als t goed is - opgehaald om rond 07.00 uur de vlucht naar Eindhoven te halen zodat hij morgenmiddag weer kan werken. We gaan hem missen!

Tja dan zullen we het weer even met z'n tweeën moeten doen totdat Lennard en Kay ons op 25 juli gezelschap komen houden vanaf Liepaja (nog net net Letland). 

Vrijheidsmonument. De Russen hebben - tevergeefs - geprobeerd dit te vernietigen.
Elk uur wisseling van de wacht.

Stalintower' tegenwoordig diverse bestemmingen

Terras rondom de Petrus kerk; prachtige wijk

  

 

Beeld van de haven

Zicht van af het terras aan de haven

Even ' lounchen' op het terras aan de haven.

Gemaakt door de lookalike van Manon!